Για ποιον χτυπάει η καμπάνα;

Ο ποιητής John Donne έγραφε «Γι' αυτό μη στέλνεις ποτέ να ρωτήσεις για ποιον χτυπάει η καμπάνα. Η καμπάνα χτυπάει για σένα", εμπνέοντας στην συνέχεια και τον Ερνεστ Χέμινγουεϊ να τιτλοφορεί με τίτλο το κλασικό του έργο «Για ποιον χτυπάει η καμπάνα», αυτά όμως είναι ψιλά γράμματα και βαριές κουλτούρες για την ελληνική πολιτική σκηνή. 

Ενώ βρισκόμαστε μπροστά σε υπαρξιακά ερωτηματικά και οι αλλαγές που συντελούνται είναι τεκτονικές, με ελάχιστες εξαιρέσεις, ακόμα και σε μια συζήτηση για την εξωτερική πολιτική μετατρέπεται η βουλή σε σμυρνέικη αυλή. Προσπερνώντας τα «κακιά» και λοιπές μικρότητες που χαρακτηρίζουν μονάχα όσους τα χρησιμοποιούν, ψάχνεις με το   «κυάλι» να βρεις μια πειστική απάντηση για την θέση της χώρας στον νέο κόσμο που ξεπροβάλει. 

Ακούς -αντιθέτως- ανεπίκαιρους ανταγωνισμούς για το ποια είναι η μεγαλύτερη εθνική επιτυχία, η ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση ή η ένταξη της Κύπρου. Στα αλήθεια είναι η καλύτερη στιγμή, την στιγμή της μεγαλύτερης Γαλλικής Κρίσης ή την ώρα που οι ευρωπαίοι ανακαλύπτουν την αναγκαιότητα της άμυνας στρεφόμενοι προς την Τουρκία, για ευρωθριαμβολογίες;

Μπορεί μια συζήτηση για τα εθνικά μας θέματα να αντιμετωπίζεται όπως μια μάχη εντυπώσεων για τρέχοντα ζητήματα της καθημερινότητας; Είναι δυνατόν να μεταθέτουμε την συζήτηση για την Μονή Αικατερίνης του Σινά  από ζήτημα ιδιοκτησίας σε ζήτημα απλά τέλεσης θρησκευτικών καθηκόντων; Την βαθιά διείσδυση της Τουρκίας στη Λιβύη να την διαβάζουμε ξεκομμένα και όχι σε συνάρτηση με τον νέο αναβαθμισμένο ρόλο της γείτονος στη Μέση Ανατολή; Δεν είναι ένα ή δύο καμπάνες που χτυπούν. Ακόμα και ότι ο κωδωνοκρούστης είναι ο ίδιος ο Αμερικανός πρόεδρος με τα δημόσια «ευχαριστώ» του προς τον Ερντογάν , είναι ένα γεγονός που απαγορεύει να προσποιούμαστε ότι δεν καταλαβαίνουμε για ποιον χτυπάει η καμπάνα. Ο  χρόνος που χάνεται είναι αυτός που θα μετατρέψει το προειδοποιητικό χτύπο της καμπάνας σε πένθιμο. Και τότε δεν θα έχει καν αξία να αναρωτιόμαστε ποιανού προαναγγέλει την σειρά η καμπάνα. Όλοι θα ξέρουμε ότι είναι η σειρά η δικιά μας.